Zasady przewozu zwierząt z Polski do Serbii

Serbia nie należy do Unii Europejskiej. Podróż z psem, kotem lub fretką z Polski wymaga więc sprawdzenia dwóch zestawów przepisów: serbskich warunków wjazdu oraz unijnych zasad ponownego wjazdu zwierzęcia z Serbii do Polski.

Przy zwykłej podróży prywatnej zwierzę powinno mieć mikroczip, ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie oraz prawidłowo wypełniony paszport UE. Serbska Dyrekcja Weterynaryjna podaje, że psy, koty i fretki przyjeżdżające z państw Unii mogą wjechać do Serbii na podstawie paszportu i nie muszą posiadać dodatkowego świadectwa weterynaryjnego.

Opisane zasady dotyczą przewozu niehandlowego. Zwierzę nie może być przeznaczone do sprzedaży, adopcji ani przekazania nowemu właścicielowi.

1. Dokumenty potrzebne przy wjeździe do Serbii

Pies, kot lub fretka przewożone z Polski do Serbii powinny posiadać:

• paszport UE dla zwierzęcia domowego;

• mikroczip pozwalający na identyfikację;

• ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie;

• pisemne upoważnienie właściciela, jeżeli zwierzę przewozi inna osoba;

• dokumenty potwierdzające niehandlowy charakter podróży, jeśli okoliczności przewozu mogą budzić wątpliwości.

Według oficjalnych informacji serbskiej Dyrekcji Weterynaryjnej zwierzęta przyjeżdżające z państw UE nie muszą posiadać dodatkowego świadectwa zdrowia, jeżeli towarzyszy im prawidłowo wypełniony paszport wydany przez upoważnionego lekarza weterynarii.

Polska książeczka zdrowia nie zastępuje paszportu UE. Może zawierać historię leczenia, ale podstawowym dokumentem podczas przekraczania granicy jest europejski paszport zwierzęcia.

2. Paszport UE dla zwierzęcia

Paszport UE jest wydawany psom, kotom i fretkom przez upoważnionego lekarza weterynarii.

Powinien zawierać:

• dane właściciela;

• opis zwierzęcia;

• gatunek, rasę, płeć i datę urodzenia;

• numer mikroczipu;

• datę wszczepienia lub odczytania mikroczipu;

• dane szczepienia przeciwko wściekliźnie;

• podpis i dane lekarza weterynarii.

Przed wyjazdem trzeba sprawdzić, czy dane właściciela są podpisane, numer mikroczipu jest czytelny, a termin ważności szczepienia obejmuje zarówno dzień wjazdu do Serbii, jak i planowanego powrotu do UE.

Paszport należy zachować przez cały pobyt. Będzie potrzebny również podczas powrotu do Polski.

3. Mikroczip

Pies, kot lub fretka muszą być trwale oznakowane mikroczipem.

Mikroczip powinien spełniać standard pozwalający na jego odczytanie typowym skanerem używanym przez służby graniczne i lekarzy weterynarii.

Serbskie przepisy wymagają trwałej identyfikacji zwierzęcia przed przekroczeniem granicy.

Akceptowany może być również czytelny tatuaż wykonany przed 3 lipca 2011 roku. W przypadku zwierząt oznakowanych później wymagany jest mikroczip.

Kolejność zabiegów ma znaczenie. Mikroczip musi zostać wszczepiony przed szczepieniem przeciwko wściekliźnie albo tego samego dnia, lecz przed podaniem szczepionki.

Jeżeli data szczepienia jest wcześniejsza niż data oznakowania zwierzęcia, szczepienie może nie zostać uznane przy przekraczaniu granicy.

4. Szczepienie przeciwko wściekliźnie

Zwierzę powinno posiadać ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie.

Pierwszą dawkę można podać najwcześniej po ukończeniu przez zwierzę 12 tygodni. W przypadku pierwszego szczepienia trzeba odczekać co najmniej 21 dni. Dopiero po upływie tego okresu szczepienie jest uznawane za ważne podczas standardowej podróży. Serbska Dyrekcja Weterynaryjna stosuje ten sam 21-dniowy okres dla zwierząt przybywających z państw UE.

Przykład: jeżeli pierwszą szczepionkę podano 1 czerwca, standardowy wjazd do Serbii jest możliwy najwcześniej 22 czerwca.

Przy dawce przypominającej nie trzeba ponownie czekać 21 dni, o ile szczepienie wykonano przed końcem ważności poprzedniej dawki.

Jeżeli ważność wcześniejszego szczepienia wygasła, kolejna dawka może zostać potraktowana jako szczepienie podstawowe. Wówczas ponownie obowiązuje 21-dniowy okres oczekiwania.

5. Wjazd ze szczeniakiem lub kociakiem

Serbia dopuszcza w określonych przypadkach wjazd młodych psów, kotów i fretek, które nie mają jeszcze pełnej ochrony przeciwko wściekliźnie.

Dotyczy to:

• zwierząt młodszych niż 12 tygodni, które nie zostały jeszcze zaszczepione;

• zwierząt w wieku od 12 do 16 tygodni, które zostały zaszczepione, lecz nie minęło jeszcze 21 dni od pierwszej dawki.

Młode zwierzę może wjechać, jeżeli z dołączonych dokumentów wynika, że od urodzenia nie zmieniało miejsca pobytu i nie miało kontaktu z dzikimi zwierzętami podatnymi na wściekliznę.

Druga możliwość dotyczy młodego zwierzęcia podróżującego razem z matką, od której nadal jest zależne. Z paszportu matki musi wynikać, że posiadała ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie jeszcze przed urodzeniem młodych.

Przed wyjazdem z młodym zwierzęciem trzeba jednak sprawdzić również zasady powrotu do UE. Serbskie zezwolenie na wjazd nie oznacza automatycznie, że zwierzę będzie mogło bez przeszkód wrócić do Polski.

6. Czy przy wjeździe do Serbii potrzebne jest badanie przeciwciał?

Przy podróży z Polski do Serbii badanie poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie nie jest wymagane.

Polska należy do grupy państw, z których Serbia dopuszcza niehandlowy wjazd zwierząt na podstawie mikroczipu, ważnego szczepienia i paszportu.

Przepisy dotyczące miana przeciwciał miały natomiast szczególne znaczenie przy późniejszym powrocie zwierzęcia z Serbii do Unii Europejskiej. Od czerwca 2026 roku zasady w tym zakresie zostały zmienione.

7. Powrót ze zwierzęciem z Serbii do Polski

Serbia została w 2026 roku dodana do unijnej listy państw trzecich, z których przy niehandlowym wjeździe psa, kota lub fretki do UE nie trzeba przedstawiać wyniku badania miana przeciwciał przeciwko wściekliźnie.

Nowe przepisy obowiązują od 19 czerwca 2026 roku. Serbska administracja weterynaryjna potwierdza, że po wejściu w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2026/1228 badanie serologiczne nie jest już warunkiem niehandlowego przemieszczania zwierząt z Serbii do państw UE.

Przy powrocie nadal obowiązują:

• mikroczip;

• ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie;

• dokument potwierdzający spełnienie wymagań;

• niehandlowy charakter podróży.

W przypadku zwierzęcia, które na stałe mieszka w Polsce i wraca z właścicielem, podstawowym dokumentem może pozostać polski paszport UE, pod warunkiem że prawidłowo dokumentuje mikroczip i ważne szczepienie wykonane przed wyjazdem. Komisja Europejska przewiduje możliwość powrotu zwierzęcia z państwa trzeciego na podstawie wcześniej wydanego paszportu UE.

8. Czy potrzebne jest świadectwo weterynaryjne przy powrocie?

Dla psa, kota lub fretki mieszkających na stałe w Polsce i posiadających ważny polski paszport UE dodatkowe unijne świadectwo zdrowia zasadniczo nie jest potrzebne, jeśli paszport potwierdza spełnienie wszystkich wymaganych warunków przed opuszczeniem UE.

Inaczej wygląda sytuacja zwierzęcia pochodzącego z Serbii, które nie ma paszportu UE i po raz pierwszy wjeżdża do Polski. Wtedy wymagane jest świadectwo zdrowia wystawione przez właściwego urzędowego lekarza weterynarii w Serbii oraz pisemna deklaracja o niehandlowym charakterze przemieszczenia. Serbska administracja potwierdza, że dla zwierząt wyjeżdżających z Serbii do UE świadectwo weterynaryjne pozostaje obowiązkowe.

Dlatego nie należy mylić dwóch sytuacji:

• polski pies wracający z wakacji w Serbii z ważnym paszportem UE;

• pies kupiony lub adoptowany w Serbii i po raz pierwszy przywożony do Polski.

9. Kontrola przy ponownym wjeździe do UE

Przy powrocie z Serbii zwierzę przekracza zewnętrzną granicę Unii Europejskiej.

Właściciel powinien zgłosić zwierzę do kontroli dokumentów i tożsamości w odpowiednim punkcie wjazdu dla podróżnych. Służby mogą sprawdzić paszport, numer mikroczipu oraz ważność szczepienia przeciwko wściekliźnie.

Jeżeli trasa prowadzi przez Węgry, Chorwację, Rumunię lub Bułgarię, pierwsza kontrola związana z powrotem do UE odbywa się w państwie, w którym zwierzę ponownie wjeżdża na terytorium Unii — nie dopiero po dotarciu do Polski.

Dokumenty należy trzymać w łatwo dostępnym miejscu. Paszport schowany pod bagażami nie ułatwia kontroli na zatłoczonym przejściu granicznym.

10. Leczenie przeciwko Echinococcus multilocularis

Serbia nie wymaga obowiązkowego leczenia psa przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis przy wjeździe z Polski.

Takiego leczenia nie wymaga również Polska podczas powrotu z Serbii.

Obowiązek dotyczy podróży z psem do Finlandii, Irlandii, Malty, Norwegii oraz Irlandii Północnej.

Odrobaczenie może być wykonane profilaktycznie, ale nie jest podstawowym warunkiem trasy Polska–Serbia–Polska.

11. Kto może przewozić zwierzę?

Najprostsza sytuacja ma miejsce wtedy, gdy zwierzę podróżuje razem z właścicielem.

Zwierzę może być także przewożone przez osobę pisemnie upoważnioną przez właściciela. Przy późniejszym powrocie do UE właściciel powinien podróżować nie wcześniej niż pięć dni przed zwierzęciem i nie później niż pięć dni po nim. Przewóz musi pozostawać bezpośrednio związany z podróżą właściciela.

Jeżeli właściciel nie podróżuje albo różnica przekracza pięć dni, przewóz może zostać zakwalifikowany według zasad dotyczących handlowego wprowadzania zwierząt do UE.

12. Ile zwierząt można przewieźć?

Standardowy limit przewozu niehandlowego wynosi pięć psów, kotów lub fretek.

Większa liczba może zostać przewieziona w związku z:

• wystawą;

• konkursem;

• zawodami sportowymi;

• treningiem przed takim wydarzeniem.

Właściciel musi posiadać dokumenty potwierdzające udział, a zwierzęta powinny mieć więcej niż sześć miesięcy. Przy powrocie do UE te warunki wynikają z aktualnych przepisów Komisji Europejskiej.

Jeżeli przewożonych jest sześć szczeniąt bez dokumentów wystawowych, służby mogą potraktować transport jako handlowy.

13. Zwierzę kupione lub adoptowane w Serbii

Zwierzę kupione albo adoptowane w Serbii nie wraca do Polski na takich samych zasadach jak własny pies zabrany wcześniej na wakacje.

Jeżeli podczas podróży dochodzi do sprzedaży, adopcji lub zmiany właściciela, przemieszczenie nie ma charakteru niehandlowego.

Mogą być wtedy wymagane:

• zezwolenie lub inne dokumenty serbskiej administracji;

• urzędowe świadectwo zdrowia;

• zgłoszenie w systemie TRACES;

• rejestracja podmiotu wysyłającego i odbierającego;

• kontrola w weterynaryjnym punkcie kontroli granicznej;

• spełnienie wymagań dotyczących transportu handlowego.

Serbska Dyrekcja Weterynaryjna wskazuje, że przy transporcie zwierzęcia przeznaczonego do sprzedaży lub przekazania importer musi wystąpić o zezwolenie na import, a zwierzęciu musi towarzyszyć świadectwo weterynaryjne.

14. Podróż samochodem

Najczęstsze trasy z Polski do Serbii prowadzą przez:

• Czechy, Austrię i Węgry;

• Słowację i Węgry;

• Czechy, Austrię, Słowenię i Chorwację.

Przy wjeździe do Serbii przekraczana jest zewnętrzna granica UE. Kontrola może trwać dłużej niż na granicach między państwami strefy Schengen.

Pies powinien podróżować w klatce, zabezpieczonej części bagażowej albo w szelkach samochodowych. Kot powinien znajdować się w stabilnie zamocowanym transporterze.

Podczas długiej trasy trzeba zaplanować wodę, regularne postoje i miejsca noclegowe przyjmujące zwierzęta. Latem temperatury w Serbii mogą być wysokie, dlatego zwierzęcia nie należy zostawiać w zamkniętym samochodzie nawet na kilka minut.

15. Podróż samolotem

Linie lotnicze stosują własne zasady przewozu zwierząt.

Przed zakupem biletu należy sprawdzić:

• maksymalną wagę zwierzęcia razem z transporterem;

• wymiary transportera;

• możliwość podróży w kabinie;

• warunki transportu w luku bagażowym;

• ograniczenia dotyczące ras brachycefalicznych;

• liczbę zwierząt przyjmowanych na dany rejs;

• wymagane terminy zgłoszenia zwierzęcia.

Przewoźnik może wymagać dodatkowego zaświadczenia o stanie zdrowia. Taki dokument wynika z regulaminu linii, nawet gdy nie jest podstawowym warunkiem wjazdu do Serbii.

Serbska administracja weterynaryjna również zaleca wcześniejsze sprawdzenie wymagań przewoźnika, ponieważ linie mogą stosować własne limity dotyczące transportera, wagi i rezerwacji.

16. Króliki, gryzonie, ptaki i gady

Zasady dotyczące mikroczipu, paszportu i szczepienia przeciwko wściekliźnie odnoszą się przede wszystkim do psów, kotów i fretek.

Przy przewozie innych zwierząt Serbia może wymagać:

• identyfikacji lub opisu zwierzęcia;

• spełnienia właściwych środków zdrowotnych dla danego gatunku;

• świadectwa wystawionego przez właściwy organ weterynaryjny.

Serbska Dyrekcja Weterynaryjna wskazuje świadectwo jako dokument wymagany przy niehandlowym przewozie innych gatunków zwierząt domowych.

Przy gatunkach chronionych mogą być również potrzebne dokumenty CITES.

17. Co sprawdzić przed wyjazdem z Polski?

Przed podróżą należy sprawdzić:

1. Czy mikroczip można prawidłowo odczytać.

2. Czy numer mikroczipu zgadza się z paszportem.

3. Czy szczepienie wykonano po oznakowaniu zwierzęcia.

4. Czy szczepienie będzie ważne również w dniu powrotu.

5. Czy od pierwszej dawki minęło co najmniej 21 dni.

6. Czy dane właściciela w paszporcie są aktualne i podpisane.

7. Czy przewóz ma charakter niehandlowy.

8. Czy przewoźnik zaakceptował zwierzę.

9. Czy trasa powrotna prowadzi przez odpowiedni punkt wjazdu do UE.

10. Czy młode zwierzę spełnia zarówno serbskie, jak i unijne warunki.

11. Czy po pobycie w Serbii zwierzę wraca z właścicielem, czy ma zostać przekazane innej osobie.

Najważniejszą zmianą w 2026 roku jest zniesienie obowiązku badania miana przeciwciał przy niehandlowym wjeździe zwierzęcia z Serbii do UE. Nie zniesiono jednak mikroczipu, szczepienia, kontroli dokumentów ani odrębnych procedur dla zwierząt kupionych i adoptowanych w Serbii.