Zasady przewozu zwierząt z Polski na Łotwę

Polska i Łotwa należą do Unii Europejskiej, dlatego podróż z własnym psem, kotem lub fretką odbywa się według wspólnych przepisów dotyczących niehandlowego przemieszczania zwierząt domowych.

W standardowej sytuacji zwierzę musi mieć mikroczip, ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie oraz paszport UE. Przy bezpośredniej podróży z Polski na Łotwę nie wykonuje się badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie. Nie trzeba również uzyskiwać świadectwa zdrowia przeznaczonego dla zwierząt wjeżdżających do Unii z państw trzecich.

Zasady opisane poniżej dotyczą przewozu niehandlowego. Oznacza to, że podczas podróży nie dochodzi do sprzedaży, adopcji ani przekazania zwierzęcia nowemu właścicielowi. Aktualne wymagania wynikają z rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2026/131 z 20 stycznia 2026 roku.

1. Dokumenty potrzebne przy wjeździe na Łotwę

Pies, kot lub fretka przewożone z Polski na Łotwę powinny posiadać:

• paszport UE dla zwierzęcia domowego;

• mikroczip zgodny z wymaganiami unijnymi;

• ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie;

• pisemne upoważnienie właściciela, jeżeli zwierzę przewozi inna osoba;

• dokumenty potwierdzające udział w wystawie lub zawodach, gdy przewożonych jest więcej niż pięć zwierząt.

Łotewska Służba Żywności i Weterynarii publikuje osobne informacje dotyczące niehandlowego przemieszczania psów, kotów i fretek na Łotwę. Przy podróży z Polski stosuje się zasady wewnątrzunijne, a nie procedurę przeznaczoną dla zwierząt przywożonych spoza UE.

Polska książeczka zdrowia nie zastępuje paszportu UE. Może zawierać historię leczenia, odrobaczeń i dodatkowych szczepień, lecz podczas podróży międzynarodowej podstawowym dokumentem pozostaje europejski paszport.

2. Paszport UE dla zwierzęcia

Paszport UE jest przeznaczony dla psów, kotów i fretek. W Polsce wystawia go upoważniony lekarz weterynarii.

W dokumencie powinny znajdować się:

• dane właściciela;

• opis zwierzęcia;

• gatunek, rasa, płeć i data urodzenia;

• numer mikroczipu;

• data wszczepienia albo odczytu mikroczipu;

• informacje o szczepieniu przeciwko wściekliźnie;

• dane i podpis lekarza weterynarii.

Paszport może być używany przez całe życie zwierzęcia, o ile zawarte w nim dane są aktualne, a szczepienie przeciwko wściekliźnie nie wygasło. Dokument zawiera również informacje o identyfikacji zwierzęcia oraz dane kontaktowe właściciela i lekarza weterynarii.

Przed wyjazdem warto poprosić weterynarza o odczytanie mikroczipu. Numer wyświetlony na skanerze musi być identyczny z numerem wpisanym w paszporcie.

3. Mikroczip

Pies, kot lub fretka muszą być oznakowane mikroczipem umożliwiającym jednoznaczną identyfikację.

Akceptowany jest również czytelny tatuaż, jeżeli został wykonany przed 3 lipca 2011 roku. Przy późniejszym znakowaniu wymagany jest mikroczip.

Kolejność czynności ma znaczenie. Mikroczip należy wszczepić przed szczepieniem przeciwko wściekliźnie albo tego samego dnia, ale przed podaniem szczepionki.

Jeżeli zwierzę zostało najpierw zaszczepione, a dopiero później zaczipowane, wcześniejsze szczepienie może nie zostać uznane do celów podróży. W takiej sytuacji zwykle trzeba wykonać nową dawkę po identyfikacji zwierzęcia i odczekać wymagany okres.

4. Szczepienie przeciwko wściekliźnie

Przy wjeździe na Łotwę pies, kot lub fretka muszą mieć ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie.

Pierwszą szczepionkę można podać zwierzęciu, które ukończyło 12 tygodni. Po szczepieniu podstawowym trzeba odczekać co najmniej 21 dni. Podróż jest możliwa od 22. dnia po podaniu szczepionki.

Przykład: jeżeli pierwszą dawkę podano 1 czerwca, zwierzę może pojechać na Łotwę najwcześniej 22 czerwca.

Przy szczepieniu przypominającym nie trzeba ponownie czekać 21 dni, o ile kolejną dawkę podano przed upływem ważności poprzedniego szczepienia.

Gdy szczepienie wygasło, następna dawka może zostać potraktowana jako szczepienie podstawowe. Nawet jednodniowa przerwa w ciągłości ochrony może więc przesunąć wyjazd o trzy tygodnie.

5. Minimalny wiek szczeniaka lub kociaka

Łotwa nie zezwala na standardowy wjazd młodych psów, kotów i fretek, które nie posiadają jeszcze pełnej ochrony przeciwko wściekliźnie.

Nie można więc przewieźć na Łotwę:

• zwierzęcia młodszego niż 12 tygodni, które nie zostało zaszczepione;

• zwierzęcia w wieku od 12 do 16 tygodni, jeżeli po pierwszym szczepieniu nie minęło jeszcze 21 dni.

Komisja Europejska wskazuje Łotwę jako państwo, które nie stosuje odstępstwa dla młodych zwierząt bez pełnej ochrony poszczepiennej. Tę samą zasadę podaje łotewska Służba Żywności i Weterynarii.

W praktyce szczeniak lub kociak może pojechać z Polski na Łotwę najwcześniej w wieku około 15 tygodni.

6. Czy potrzebne jest badanie poziomu przeciwciał?

Przy bezpośredniej podróży z Polski na Łotwę badanie miana przeciwciał przeciwko wściekliźnie nie jest wymagane.

Polska i Łotwa należą do UE, dlatego przy niehandlowym przemieszczaniu wystarczają mikroczip, ważne szczepienie i paszport UE.

Badanie może być potrzebne, gdy zwierzę wraca na teren Unii z określonego państwa trzeciego. Nie dotyczy to zwykłej trasy Polska–Litwa–Łotwa.

7. Leczenie przeciwko Echinococcus multilocularis

Łotwa nie wymaga obowiązkowego leczenia psa przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis przed przyjazdem z Polski.

Takie leczenie jest wymagane przy podróży do Finlandii, Irlandii, Malty, Norwegii oraz Irlandii Północnej. Łotwy nie ma w tym wykazie.

Odrobaczenie może zostać wykonane profilaktycznie po konsultacji z weterynarzem, ale nie jest warunkiem przekroczenia granicy łotewskiej.

8. Kto może przewozić zwierzę?

Najprostszy wariant zakłada, że zwierzę podróżuje razem z właścicielem.

Przewóz może wykonać również osoba pisemnie upoważniona przez właściciela. Podróż właściciela musi odbyć się w okresie nie dłuższym niż pięć dni przed przewozem zwierzęcia albo pięć dni po nim.

Przykład: właściciel przyjeżdża do Rygi 10 sierpnia, a pies zostaje dowieziony przez przewoźnika 12 sierpnia. Przy kompletnych dokumentach taki transport może nadal mieć charakter niehandlowy.

Jeśli właściciel w ogóle nie podróżuje albo pięciodniowy okres zostanie przekroczony, przewóz może podlegać zasadom dotyczącym przemieszczania handlowego.

9. Ile zwierząt można przewieźć?

W ramach jednego niehandlowego przemieszczenia można przewozić maksymalnie pięć psów, kotów lub fretek.

Większa liczba jest dopuszczalna, jeśli zwierzęta:

• uczestniczą w wystawie, konkursie lub zawodach sportowych;

• jadą na trening związany z takim wydarzeniem;

• spełniają wymagania wiekowe określone w przepisach;

• posiadają dokumenty potwierdzające udział.

Bez takiego potwierdzenia transport sześciu albo większej liczby zwierząt może zostać uznany za przewóz handlowy.

10. Zwierzę kupione lub adoptowane w Polsce

Jeżeli pies albo kot jedzie na Łotwę w celu sprzedaży, adopcji lub przekazania nowemu właścicielowi, nie należy stosować uproszczonych zasad prywatnej podróży.

Zmiana właściciela oznacza, że transport może podlegać przepisom dotyczącym przemieszczania zwierząt w obrębie UE. Dotyczy to między innymi zwierząt ze schronisk oraz zwierząt przeznaczonych do przekazania nowemu opiekunowi.

W zależności od sytuacji mogą być wymagane:

• urzędowe świadectwo zdrowia;

• badanie przeprowadzone przez urzędowego lekarza weterynarii;

• rejestracja miejsca pochodzenia;

• zgłoszenie w systemie TRACES;

• dokumenty hodowcy, fundacji lub schroniska;

• spełnienie zasad dotyczących profesjonalnego transportu zwierząt.

Jedno zwierzę również może być przewożone handlowo. Liczy się cel podróży, a nie liczba klatek w samochodzie.

11. Podróż samochodem

Najprostsza trasa z Polski na Łotwę prowadzi przez Litwę. Cała podróż odbywa się na terytorium Unii Europejskiej, dlatego podstawowe wymagania weterynaryjne nie zmieniają się po drodze.

Paszport zwierzęcia należy trzymać w łatwo dostępnym miejscu. Brak stałej kontroli weterynaryjnej na granicy nie oznacza, że dokumentów nie może sprawdzić policja, przewoźnik albo właściwa służba weterynaryjna.

Pies powinien podróżować:

• w stabilnie zamocowanej klatce;

• w oddzielonej części bagażowej;

• w szelkach połączonych z samochodowym systemem bezpieczeństwa.

Kot powinien znajdować się w zamkniętym transporterze, który nie przesuwa się podczas hamowania.

Trasa z Warszawy do Rygi liczy około 650 kilometrów, więc przy podróży z psem warto zaplanować przynajmniej dwa spokojne postoje. Zwierzę nie powinno być wypuszczane przy ruchliwej stacji benzynowej bez smyczy — nawet jeśli na co dzień zawsze wraca na zawołanie.

12. Podróż pociągiem lub autobusem

Przepisy weterynaryjne pozostają takie same niezależnie od środka transportu, lecz każdy przewoźnik stosuje własny regulamin.

Przed zakupem biletu trzeba sprawdzić:

• czy zwierzę potrzebuje osobnego biletu;

• czy wymagany jest transporter;

• czy pies musi mieć kaganiec;

• czy obowiązuje limit masy lub wymiarów;

• czy duży pies może wejść do autobusu albo wagonu;

• czy przewóz wymaga wcześniejszej rezerwacji.

Paszport UE nie zastępuje biletu ani zgody przewoźnika.

13. Podróż samolotem

Linie lotnicze ustalają własne warunki przewozu zwierząt.

Mogą określać:

• maksymalną wagę zwierzęcia razem z transporterem;

• wymiary transportera;

• możliwość podróży w kabinie;

• warunki transportu w luku bagażowym;

• ograniczenia dotyczące ras brachycefalicznych;

• liczbę zwierząt przyjmowanych na jeden lot.

Miejsce dla psa lub kota trzeba zarezerwować wcześniej. Zakup biletu dla pasażera nie oznacza automatycznej zgody na przewóz zwierzęcia.

Przewoźnik może zażądać dodatkowego zaświadczenia o stanie zdrowia. Jest to wymóg konkretnej linii, a nie podstawowy warunek wjazdu na Łotwę z Polski.

14. Kontrole po przyjeździe na Łotwę

Przy podróży z Polski nie trzeba korzystać z punktu kontroli przeznaczonego dla zwierząt przywożonych z państw trzecich.

Dokumenty mogą jednak sprawdzić:

• łotewskie służby weterynaryjne;

• policja;

• przewoźnik;

• obsługa lotniska albo dworca;

• inne uprawnione organy.

Jeżeli zwierzę nie spełnia wymagań, dalszy przewóz może zostać wstrzymany. Właściciel może zostać obciążony kosztami izolacji, dodatkowego badania albo powrotu zwierzęcia.

Przy szczeniaku lub kociaku służby zwrócą uwagę przede wszystkim na wiek, datę szczepienia i zakończenie 21-dniowego okresu oczekiwania.

15. Króliki, gryzonie, ptaki i gady

Europejski paszport opisany w artykule jest przeznaczony wyłącznie dla psów, kotów i fretek. Świnka morska, królik, chomik, ptak czy gad nie otrzymują takiego dokumentu.

W przypadku pozostałych gatunków obowiązują przepisy krajowe zależne od rodzaju zwierzęcia i aktualnej sytuacji sanitarnej.

Przy gatunkach chronionych mogą być wymagane dokumenty CITES potwierdzające legalne pochodzenie i prawo do przewozu. W przypadku ptaków trzeba także sprawdzić ewentualne czasowe ograniczenia związane z grypą ptaków.

16. Co sprawdzić przed wyjazdem z Polski?

Przed podróżą należy sprawdzić:

1. Czy mikroczip można prawidłowo odczytać.

2. Czy numer mikroczipu zgadza się z paszportem.

3. Czy szczepienie wykonano po oznakowaniu zwierzęcia.

4. Czy szczepienie przeciwko wściekliźnie jest nadal ważne.

5. Czy od pierwszego szczepienia minęło co najmniej 21 dni.

6. Czy dane właściciela w paszporcie są aktualne.

7. Czy przewoźnik zaakceptował zwierzę.

8. Czy transport ma charakter niehandlowy.

9. Czy osoba przewożąca zwierzę ma pisemne upoważnienie.

10. Czy młode zwierzę osiągnęło wymagany wiek.

Na trasie Polska–Łotwa dokumentacja jest prosta, dopóki zgadzają się daty. Przy młodym zwierzęciu nie ma jednak pola na skróty — Łotwa nie stosuje wyjątku pozwalającego wjechać ze szczeniakiem przed zakończeniem 21 dni po szczepieniu…