Zasady przewozu zwierząt z Polski do Bułgarii

Polska i Bułgaria należą do Unii Europejskiej. Podróż z własnym psem, kotem lub fretką odbywa się więc według unijnych przepisów dotyczących niehandlowego przemieszczania zwierząt domowych.

Przy zwykłym wyjeździe potrzebne są przede wszystkim mikroczip, ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie i europejski paszport dla zwierzęcia. Nie wykonuje się badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie. Nie trzeba również uzyskiwać świadectwa zdrowia przeznaczonego dla zwierząt wjeżdżających do UE z państw trzecich.

Zasady opisane poniżej dotyczą przewozu niehandlowego. Podczas podróży nie może dochodzić do sprzedaży, adopcji ani przekazania zwierzęcia innemu właścicielowi. Aktualne wymagania UE dla takich podróży wynikają z rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2026/131.

1. Dokumenty potrzebne przy wjeździe do Bułgarii

Pies, kot lub fretka przewożone z Polski do Bułgarii powinny posiadać:

• paszport UE dla zwierzęcia domowego;

• mikroczip zgodny z wymaganiami unijnymi;

• ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie;

• pisemne upoważnienie właściciela, jeśli zwierzę przewozi inna osoba;

• dokumenty wystawowe lub sportowe, jeżeli liczba zwierząt przekracza pięć.

Bułgarskie Ministerstwo Rolnictwa definiuje niehandlowe przemieszczenie jako podróż zwierzęcia towarzyszącego właścicielowi lub osobie upoważnionej, która odpowiada za nie podczas przewozu. Właścicielem jest osoba wpisana w dokumencie identyfikacyjnym zwierzęcia.

Polska książeczka zdrowia nie zastępuje paszportu UE. Może zawierać historię leczenia i dodatkowych szczepień, ale podczas podróży między państwami UE podstawowym dokumentem pozostaje europejski paszport.

2. Paszport UE dla zwierzęcia

Paszport UE jest obowiązkowym dokumentem dla psów, kotów i fretek podróżujących między państwami Unii Europejskiej. W Polsce wystawia go upoważniony lekarz weterynarii.

W paszporcie powinny znajdować się:

• dane właściciela;

• opis zwierzęcia;

• gatunek, rasa, płeć i data urodzenia;

• numer mikroczipu;

• data wszczepienia lub odczytania mikroczipu;

• dane szczepienia przeciwko wściekliźnie;

• podpis i dane lekarza weterynarii.

Paszport nie ma jednej daty końcowej. Może być używany przez całe życie zwierzęcia, dopóki wpisy są aktualne, a szczepienie przeciwko wściekliźnie zachowuje ważność. Dokument zawiera również dane kontaktowe właściciela i lekarza, który go wydał.

Przed wyjazdem warto odczytać mikroczip u weterynarza i porównać numer ze wpisem w paszporcie. Błąd w jednej cyfrze potrafi wywołać więcej problemów niż brak kilku nieobowiązkowych pieczątek.

3. Mikroczip

Pies, kot lub fretka muszą być oznakowane mikroczipem pozwalającym na jednoznaczną identyfikację.

Dopuszczalny jest również czytelny tatuaż, ale tylko wtedy, gdy został wykonany przed 3 lipca 2011 roku. Przy późniejszym znakowaniu potrzebny jest mikroczip.

Kolejność czynności ma znaczenie. Mikroczip powinien zostać wszczepiony przed szczepieniem przeciwko wściekliźnie albo tego samego dnia, lecz przed podaniem szczepionki.

Jeśli zwierzę najpierw zaszczepiono, a dopiero później zaczipowano, wcześniejsza szczepionka może nie zostać uznana do celów podróży. W takiej sytuacji trzeba zwykle zaszczepić zwierzę ponownie po identyfikacji i rozpocząć wymagany okres oczekiwania.

4. Szczepienie przeciwko wściekliźnie

Przy standardowym wjeździe do Bułgarii pies, kot lub fretka powinny posiadać ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie.

Pierwszą dawkę można podać zwierzęciu, które ukończyło 12 tygodni. Po szczepieniu podstawowym trzeba odczekać co najmniej 21 dni. Podróż jest dozwolona od 22. dnia po szczepieniu.

Przykład: pierwszą szczepionkę podano 1 czerwca. Standardowy wyjazd może odbyć się najwcześniej 22 czerwca.

Przy szczepieniu przypominającym nie trzeba ponownie czekać 21 dni, jeśli dawkę podano przed końcem ważności poprzedniego szczepienia.

Gdy poprzednia szczepionka wygasła, kolejna dawka może być potraktowana jako szczepienie podstawowe. Nawet krótka przerwa w ciągłości ochrony może więc przesunąć podróż o trzy tygodnie.

5. Czy Bułgaria przyjmuje młode zwierzęta bez pełnej ochrony?

Bułgaria należy do państw UE, które dopuszczają niehandlowy wjazd niektórych młodych psów, kotów i fretek bez pełnej ochrony po szczepieniu przeciwko wściekliźnie. Dotyczy to zwierząt młodszych niż 12 tygodni, które nie zostały jeszcze zaszczepione, oraz zwierząt w wieku 12–16 tygodni, u których nie zakończył się 21-dniowy okres po pierwszej dawce.

Nie oznacza to jednak, że wystarczy sam mikroczip. Trzeba spełnić dodatkowe warunki przewidziane w przepisach UE.

6. Warunki przewozu szczeniaka lub kociaka bez ważnego szczepienia

Młode zwierzę może wjechać do Bułgarii bez pełnej ochrony przeciwko wściekliźnie, jeżeli:

• jest oznakowane mikroczipem;

• posiada paszport UE;

• towarzyszy mu podpisane oświadczenie właściciela, że od urodzenia do dnia podróży nie miało kontaktu z dzikimi zwierzętami podatnymi na wściekliznę;

albo:

• podróżuje razem z matką, od której jest nadal zależne;

• z paszportu matki wynika, że przed urodzeniem młodych posiadała ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie.

Odstępstwo dla młodych zwierząt wynika z unijnych zasad niehandlowego przemieszczania i decyzji poszczególnych państw o jego stosowaniu. W wykazie Komisji Europejskiej Bułgaria akceptuje młode zwierzęta przywożone z innych państw członkowskich w trybie niehandlowym.

Przy takiej podróży oświadczenie trzeba mieć w formie pozwalającej na okazanie go podczas kontroli. Brak jednego dokumentu może sprawić, że wyjątek przestanie działać.

7. Czy potrzebne jest badanie przeciwciał przeciwko wściekliźnie?

Przy bezpośredniej podróży z Polski do Bułgarii badanie miana przeciwciał przeciwko wściekliźnie nie jest wymagane.

Polska i Bułgaria są państwami członkowskimi UE. Przy standardowym przewozie niehandlowym wystarczają paszport, identyfikacja i ważne szczepienie — z uwzględnieniem wyjątku dla młodych zwierząt.

Badanie może pojawić się przy powrocie zwierzęcia z określonego państwa trzeciego. Nie dotyczy zwykłej trasy prowadzącej wyłącznie przez terytorium UE.

8. Leczenie przeciwko Echinococcus multilocularis

Bułgaria nie wymaga obowiązkowego leczenia psa przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis przed wjazdem z Polski.

Takie leczenie jest wymagane przy podróży do Finlandii, Irlandii, Malty, Norwegii i Irlandii Północnej. Bułgarii nie ma w tym wykazie.

Odrobaczenie może być wykonane profilaktycznie po konsultacji z lekarzem weterynarii. Nie stanowi jednak warunku przekroczenia bułgarskiej granicy.

9. Kto może przewozić zwierzę?

Najprostszy wariant zakłada, że zwierzę podróżuje razem z właścicielem.

Przewóz może wykonać również osoba posiadająca pisemne upoważnienie. Podróż właściciela powinna odbyć się w okresie nie dłuższym niż pięć dni przed przewozem zwierzęcia albo pięć dni po nim. Zwierzę nadal pozostaje wtedy pod odpowiedzialnością właściciela.

Przykład: właściciel przyjeżdża do Bułgarii 10 sierpnia, a pies zostaje dowieziony przez upoważnionego przewoźnika 12 sierpnia. Przy kompletnych dokumentach taki przejazd może zachować charakter niehandlowy.

Jeżeli właściciel w ogóle nie podróżuje albo pięciodniowy okres zostanie przekroczony, transport może podlegać innym zasadom weterynaryjnym.

10. Ile zwierząt można przewieźć?

W ramach jednego niehandlowego przemieszczenia można przewozić maksymalnie pięć psów, kotów lub fretek w jednym pojeździe.

Większa liczba jest dopuszczalna, gdy zwierzęta:

• uczestniczą w wystawie, konkursie lub zawodach sportowych;

• jadą na trening związany z takim wydarzeniem;

• spełniają warunki wiekowe przewidziane w przepisach;

• posiadają dokumenty potwierdzające udział.

Bez takich dokumentów przewóz sześciu lub większej liczby zwierząt może zostać zakwalifikowany jako przemieszczanie handlowe.

11. Zwierzę kupione lub adoptowane w Polsce

Jeżeli pies lub kot jedzie do Bułgarii w celu sprzedaży, adopcji albo przekazania nowemu właścicielowi, nie należy stosować uproszczonych zasad prywatnej podróży.

Taki przewóz może wymagać:

• urzędowego świadectwa zdrowia;

• badania wykonanego przez urzędowego lekarza weterynarii;

• rejestracji miejsca pochodzenia;

• zgłoszenia w systemie TRACES;

• dokumentów hodowcy, schroniska lub fundacji;

• spełnienia wymagań dla handlowego przemieszczania zwierząt.

Przepisy dotyczące przewozu niehandlowego stosuje się wyłącznie wtedy, gdy nie dochodzi do sprzedaży ani zmiany własności. Zwierzęta ze schronisk i zwierzęta przekazywane nowemu opiekunowi podlegają zasadom przemieszczania w obrębie UE.

Jedno zwierzę również może być przewożone handlowo. Liczy się cel podróży, a nie liczba klatek w samochodzie.

12. Podróż samochodem przez państwa UE

Najprostsza pod względem dokumentów trasa prowadzi z Polski przez Słowację, Węgry i Rumunię do Bułgarii. Cała podróż odbywa się wtedy na terytorium Unii Europejskiej.

Paszport zwierzęcia należy trzymać w łatwo dostępnym miejscu. Brak regularnych kontroli na granicach wewnętrznych nie oznacza, że dokumentów nie może sprawdzić policja, przewoźnik albo służba weterynaryjna.

Pies powinien podróżować w stabilnej klatce, zabezpieczonej części bagażowej albo w odpowiednich szelkach samochodowych. Kot najbezpieczniej podróżuje w zamkniętym i zamocowanym transporterze.

Trasa z centralnej Polski do Sofii liczy zwykle ponad 1500 kilometrów. Postoje trzeba planować wcześniej — szczególnie latem, kiedy temperatura na południu Rumunii i w Bułgarii potrafi szybko wzrosnąć.

13. Tranzyt przez Serbię

Część kierowców wybiera drogę do Bułgarii przez Serbię. Serbia nie należy do Unii Europejskiej, więc na tej trasie zwierzę opuszcza UE, a następnie ponownie wjeżdża na jej terytorium.

Przed wyborem takiego przejazdu trzeba sprawdzić:

• serbskie warunki tranzytu i wjazdu;

• wymagania dotyczące powrotu zwierzęcia do UE;

• ważność paszportu i szczepienia;

• ewentualne zasady związane z przejazdem przez państwo trzecie.

Wymagania dotyczące wjazdu zwierząt z państw spoza UE różnią się od zwykłej podróży wewnątrz Unii. Zwierzęta przybywające z państw trzecich mogą podlegać kontroli dokumentów i tożsamości w wyznaczonych punktach wjazdu.

Jeżeli celem jest najprostsza procedura weterynaryjna, lepiej zostać na trasie przebiegającej wyłącznie przez państwa UE.

14. Podróż samolotem

Każda linia lotnicza ustala własne zasady przewozu zwierząt.

Przed zakupem biletu trzeba sprawdzić:

• maksymalną wagę zwierzęcia z transporterem;

• dopuszczalne wymiary transportera;

• możliwość przewozu w kabinie;

• warunki transportu w luku bagażowym;

• ograniczenia dotyczące ras brachycefalicznych;

• liczbę zwierząt przyjmowanych na jeden lot.

Miejsce dla psa lub kota należy zarezerwować wcześniej. Bilet właściciela nie stanowi potwierdzenia, że linia przyjęła zgłoszenie zwierzęcia.

Przewoźnik może poprosić o dodatkowe zaświadczenie dotyczące stanu zdrowia. Jest to wymaganie konkretnej firmy, nie podstawowy warunek wjazdu do Bułgarii z Polski. Bułgarska Agencja Bezpieczeństwa Żywności zaleca wcześniejsze sprawdzanie zasad linii lotniczej.

15. Kontrole po przyjeździe do Bułgarii

Przy podróży prowadzącej wyłącznie przez państwa UE nie trzeba korzystać z punktu kontroli przeznaczonego dla zwierząt przywożonych z państw trzecich.

Dokumenty mogą jednak sprawdzić:

• bułgarskie służby weterynaryjne;

• policja;

• przewoźnik;

• obsługa lotniska;

• inne uprawnione organy.

Jeżeli zwierzę nie spełnia warunków, dalsza podróż może zostać wstrzymana. Właściciel może ponieść koszty dodatkowej kontroli, izolacji albo powrotu zwierzęcia.

Przy młodym szczeniaku lub kociaku szczególnie dokładnie trzeba przygotować dokumenty potwierdzające prawo do skorzystania z wyjątku od pełnego szczepienia.

16. Króliki, gryzonie, ptaki i gady

Paszport UE opisany w tym artykule dotyczy psów, kotów i fretek.

Króliki, chomiki, świnki morskie, ptaki ozdobne, gady i inne zwierzęta podlegają odrębnym wymaganiom. W przypadku gatunków nieobjętych wspólnymi zasadami UE państwa członkowskie mogą stosować własne przepisy.

Przy gatunkach chronionych mogą być potrzebne dokumenty CITES potwierdzające legalne pochodzenie i prawo do przewozu.

W przypadku ptaków trzeba także sprawdzić, czy nie obowiązują czasowe ograniczenia związane z grypą ptaków.

17. Co sprawdzić przed wyjazdem z Polski?

Na kilka dni przed podróżą należy sprawdzić:

1. Czy mikroczip można prawidłowo odczytać.

2. Czy numer mikroczipu zgadza się z paszportem.

3. Czy szczepienie wykonano po oznakowaniu zwierzęcia.

4. Czy szczepienie przeciwko wściekliźnie jest nadal ważne.

5. Czy po pierwszym szczepieniu minęło co najmniej 21 dni.

6. Czy dane właściciela są aktualne i podpisane.

7. Czy przewoźnik zaakceptował zwierzę.

8. Czy podróż ma charakter niehandlowy.

9. Czy przy młodym zwierzęciu przygotowano wymagane oświadczenie.

10. Czy trasa nie prowadzi poza UE bez sprawdzenia zasad ponownego wjazdu.

Przy podróży do Bułgarii największą różnicę robi wybór trasy. Przez Rumunię dokumentacja pozostaje wewnątrzunijna. Skrót przez Serbię wygląda dobrze na mapie, ale potrafi dołożyć całą warstwę przepisów…